The Credenda

From “The Gift of Acabar” by Og Mandino

Turn away from the crowd and its fruitless pursuit of fame and gold. Never look back as you close your door to the sorry tumult of greed and ambition. Wipe away your tears of failure and misfortune. Lay aside your heavy load and rest until your heart is still. Be at peace. Already it is later than you think, for your earthly life, at best, is only the blink of an eye between two eternities.

Be unafraid. Nothing here can harm you except yourself. Do that which you dread and cherish those victories with pride. Concentrate your energy. To be everywhere is to be nowhere. Be jealous of your time, since it is your greatest treasure.

Reconsider your goals. Before you set your heart too much on anything, examine how happy they are who already possess what you desire. Love your family and count your blessings. Reflect on how eagerly they would be sought if you did not have them.

Put aside your impossible dreams and complete the task at hand no matter how distasteful. All great achievements come from working and waiting. Be patient. God’s delays are never God’s denials. Hold on. Hold fast. Know that your paymaster is always near. What you sow, good or evil that you will reap. What you are is through your choice alone. Learn to live with honest poverty, if you must, and turn to more important matters than transporting gold to your grave.

Never meet trouble halfway. Anxiety is the rust of life; when you add tomorrow’s burdens to today’s their weight becomes unbreakable. Avoid the mourner’s bench and give thanks, instead, for your defeats. You would not receive them if you did not need them. Always learn from others. He who teaches himself has a fool for a master. Be careful. Do not overload your conscience.

Conduct your life as if it were spent in an arena filled with tattlers. Avoid boasting. If you see anything in you that puffs you with pride, look close and you will find more than enough to make you humble.

Be wise. Realize that all men are not created equal, for there is no equality in nature, yet no man was ever born whose work was not born with him. Work every day as if it were your first, yet tenderly treat the lives you touch as if they will all end at midnight. Love everyone, even those who deny you, for hate is a luxury you cannot afford. Seek out those in need. Learn that he who delivers with one hand will always gather with two. Be of good cheer.

Above all, remember that very little is needed to make a happy life. Look up. Reach out. Cling simply to God and journey quietly on your pathway to forever with charity and a smile. When you depart, it will be said by all that your legacy was a better world than the one you found.

hayskul layp ang pinakamasaya

hayskul layp ang pinakamasaya

naramdaman ko ang kaba at saya

ng tumuntong sa sekondarya

wala akong ni isang kakilala

hayskul layp ang pinakamasaya

kahit walang katiyakan kung makakapasa

ginagalingan na lang sa pagsusulit

upang ang tuition fee ay masulit

hayskul layp ang pinakamasaya

pag nagkokopyahan labis ang ligaya

kalokohan ng bawat kaklase

sa buhay ng isang tao, ito ang ibang klase

hayskul layp ang pinakamasaya

dito mo lahat maipapakita

ang iyong nararamdaman at ugali

na sila lamang ang nakakaintindi

hayskul layp and pinakamasaya

kumpletong rekado ng bawat isa

nakakagawa man ng gawaing palpak

ok lang, dahil sa kasaysayan ng skul kami ay tumatak

hayskul layp ang pinakamasaya

mga kaklase ang kasama sa hirap at saya

nakakahanga dahil laging nandyan sila

sasamahan ka sa kalungkutan at ginhawa

hayskul layp ang pinakamasaya
dagdag pa ang sermon nila
mga guro na sadyang nagtitiyaga
isang katagang pasasalamat para sa kanila

hayskul layp ang pinakamasaya 

lalo na pag ito'y nasimulan na

ngunit paano't kami ay magkokolehiyo na

paano na ang mga ala-ala?

hayskul layp ang pinakamasaya

ang kalungkutan dito mo din madarama

kung kailan sila'y napamahal na

hindi ko alam kung sila pa ay makakasama

hayskul layp ang pinakamasaya

sa graduation luluha kang talaga

ngayon ang araw ay papalapit na

nabibilang na ang limit na pagsasaya

haskul layp ang pinakamasaya

hindi ko makakalimutan talaga

dito nabuo ang aking pagkatao

kaya ako'y lubos na nagsusumamo

CHIBI : Ang buhay ko.

Ano ang BARKADA? barkada masamang impluwensiya ?  
HINDI KAYA, para sa akin, dito nahubog ang buong pagkatao ko,
kung baga sa isang indibidwal .. 
hindi ka mabubuhay hanggat walang kang barkada
yun nga lang depende sayo kung saan ka sasama !!
sa masama o sa mabuti :)


BENTENG barikada ng tao ang nagsama-sama
para mabuo ang isang PAMILYA .. 
CHIBI kami kung tawagin,
sino ba naman ang hindi nakakakilala sa amin?


Bawat oras at minuto ang dumaan
kami ay magkakasama lagi mong tandaan,
walang pakialam kung saan man mapadaan
basta't kami'y sabay-sabay na nagtatawanan.


Tadhana na ang nagtagpo-tagpo sa amin
ito ang rekado na dapat sa amin,
sa hirap at ginhawa kami magkakasama,
dumating man ang pagsubok, andyan parin sila.


Sa kantin at Siomaian mo matatagpuan
masayang nagkukumpulan at nagtatawanan,
marinig lamang tugtog ng gitara
konting udyok lang kakanta na.


Pagwalang pera ang bawat isa 
may magpapautang 'wag kang mag-alala,
Ano ang narinig ko? sikreto ba kamo.
tanga ka ba ? diyan ka pa nagtago.


Ngunit lahat kami ay dadaan sa pagkokolehiyo
ito na nga ba ang ikinatatakot ko,
kung ang lahat ay may simula't hangganan
pano pa kaya itong nasimulan na….


Sa pagtatapos nitong munti kong tula
nais kong ipahatid sa bawat mambabasa,
CHIBIng aking nasimulan
pangako ko wala itong hangganan..




“PROUD TO BE CHIBI.FAMILEE”
--  chibi.vin :)

Batang manunulat

Noong ako ay tumuntong sa sekondarya ng North Fairview High School bilib ako sa mga mag-aaral na merong nakasabit na PRESS ID sa kanilang mga leeg. Simula noon ay pinangarap ko na, na maging isa sa mga journalist ng aming paaralan.Unang pumasok sa aking isipan, Anu nga ba ang mga katangian ng isang journalist ? ito ba ay pangkaraniwan lamang o kung ito ba ay mahirap o madali ? ito ang BUHAY NG MIDYA.

Saan ba tayo kumukuha ng impormasyon patungkol sa mga nangyayari sa ating kapaligiran,sa mga kalagayan ng ating mga kamag-anak na nasa malayong lugar, sa parating na bagyo, sa nangyayari sa bansa at sa mundo, hindi ba't sa midya. Sadyang  masasabi ko na ang propesyon ng isang mamamahayag ay napakahirap gampanan.

Dito nakataya ang buhay sa katotohanang pinanghahawakan. Ang bawat katagang isinusulat at ineere sa himpapawid, na maaaring makasira at bumuo ng isang panibagong pahina sa kasaysayan.

Sa propesyon ng isang midya ay hindi yayaman ang isang tao sa isang upuan lamang, Dugo at pawis ang kapalit ng kakarampot na kita, gayong buhay ang kapalit sa katotohanang ipinahahayag.

Sa panahong kinagagalawan natin ngayon may iilan na bumibili ng katotohanan, kaya may mga journalist ngayon ay kumakapit sa patalim na tumatanggap na ng lagay.Ang pagiging isang mamahayag ay parang isang panghiwa na sisira at hhihiwa sa kabuktutan ng lipunan, ngunit kapag ito ay nahawakan ninuman kaya nitong mapanatili ang dangal ng wastong paglalahad.

Gaya ng sabi ko, gusto kong maging isa sa mga journalist ng aming paralan, ngayong ako ay nasa ikatlong baitang na, natupad ko ito na sana ay magtuloy-tuloy na hanggang sa huli. Simula ngayon gusto kong maging isang mamahayag.

Walang mayaman, walang kotse, walang sariling tinitirhan at walang luho sa katawan, tinutukoy ito ng isang TUNAY na BUHAY NG JOURANLIST. I WANT TO BE A JOURNALIST ! yan ang sigaw ko.